سوز زمانه
زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نيست
مدتی است که ديگر برای راديو زمانه نمی نويسم. برخی از دوستان می پرسند چرا. دلايل مفصلی برای اين کار خود دارم که ضرورتا از شرح آن در حال حاضر معذورم و قطعا در مجالی ديگر بيان خواهم کرد. اينک فقط به گفتن اين نکته بسنده می کنم که به سبب مسائلی که پيش آمده ديگر آن انگيزه و شور وشوق سابق برای نوشتن و کار کردن در زمانه را ندارم. زمانه ديگر برای من آن رسانه ای نيست که سه سال قبل به دعوت دوستم مهدی جامی با شور و شوق به آن قدم گذاشتم و به انگيزه ساختن رسانه ای متفاوت در فضای رسانه های موجود فارسی زبان به جمع ياران فرزانه و انديشمند آن پيوستم. حالا ديگر در پی تغييراتی که در زمانه رخ داده مفهوم آن نيز برای من تغيير کرده و به دلايلی که بعدا خواهم گفت، از اهداف اوليه آن بسيار دور شده است.
باقی سخن بماند برای بعد.
Posted by parvizj at September 17, 2009 9:29 PM
| TrackBack
